Agenda Lidmaatschap
Over het internet Standaarden
Publicaties Beleid
Over ISOC.nl Voor de pers
Internet Society: Het internet voor iedereen
Doelstellingen Internationaal Dienstenpakket ISOC.nl sponsoren Over deze site Contact
Word lid van ISOC



     

Definities Opensource Petitie

Een overzicht van definities van termen gerelateerd aan http://opensource.petities.nl:

Open standaarden

Open ICT-standaarden zijn bedoeld voor de Interoperabiliteit van informatiesystemeninteroperabiliteit van informatiesystemen (ofwel het vermogen tot gegevensuitwisseling tussen ICT-systemen). Standaarden kunnen 'open' zijn of 'gesloten'. Onder een 'open standaard' verstaan we een standaard die voldoet aan de volgende eisen:
  1. De standaard is goedgekeurd en zal worden gehandhaafd door een not-for-profit organisatie, en de lopende ontwikkeling gebeurt op basis van een open besluitvormingsprocedure die toegankelijk is voor alle belanghebbende partijen (consensus of meerderheidsbeschikking enz.);
  2. De standaard is gepubliceerd en over het specificatie document van de standaard kan vrijelijk worden beschikt of het is te verkrijgen tegen een nominale bijdrage. Het moet voor een ieder mogelijk zijn om het te kopiëren,  beschikbaar te stellen en te gebruiken om niet of tegen een nominale prijs;
  3. Het intellectuele eigendom - m.b.t. mogelijk aanwezige patenten - van (delen van) de standaard is onherroepelijk ter beschikking gesteld op een royalty-free basis;
  4. Er zijn geen beperkingen omtrent het hergebruik van de standaard;
Dit is de vertaling door OSOSS van de EIF, het European Interoperability Framework (Zie hier).
 
Bijvoorbeeld het internet bestaat enkel bij de gratie van open standaarden gerelateerd aan het open IP-protocol. De internetstandaarden worden ontwikkeld door de IETF, een open gemeenschap waaraan iedereen deel kan nemen - met als gevolg een brede representatie van leveranciers, gebruikers, academici en andere stakeholders. Via www.ietf.org zijn de specificaties van alle internetstandaarden gratis verkrijgbaar, en iedereen mag ze gebruiken voor welk doeleinde dan ook.
De standaarden worden vervolgens door de nonprofitorganisatie ISOC beheerd; iedereen kan lid worden van deze vereniging. Ook het world wide web drijft op open standaarden, zoals HTTP, HTML, XML en css.

Dankzij open standaarden zijn er veel verschillende leveranciers voor toepassingen zoals bijvoorbeeld mail (smtp, pop3, imap), zonder dat dat leidt tot problemen. Die keuzevrijheid is een groot goed. Als je  wisselt van internetprovider, hoef je je computer niet helemaal opnieuw te installeren met een ander besturingssysteem om een webpagina te bezoeken. Als iemand zijn oude Windows PC inruilt voor een leuke nieuwe Mac of Linux-machine, hoef je niet gelijk een andere ISP te nemen omdat je anders geen mail kunt binnenhalen. Het werkt gewoon, en het kent een
snelle evolutie omdat iedereen gelijke kansen heeft. Iedereen die bijvoorbeeld wel eens met een duur verkeerd geheugenkaartje voor een digitale camera of een foute oplader voor een ander merk mobiele telefoon heeft opgescheept gezeten, beseft dat dat heel vaak anders gaat. Voor professionele IT geldt dat het al heel snel niet acceptabel is om niet met open standaarden te werken - zelfs al maken
eindgebruikers er zelf niet snel een probleem van. Voor de overheid is het gebruik van open standaarden de enige acceptabele manier om intern en met burgers en bedrijfsleven te communiceren: het is juridisch ontoelaatbaar om leveranciers te bevooroordelen door burgers, bedrijven of andere staatsonderdelen te verplichten verplicht bepaalde producten af te nemen. Dat komt neer op staatssteun, maar leidt ook tot een gebrek aan innovatieve slagkracht.
Naar het begin van de pagina.

Open-sourcesoftware

Volgens de definitie in Wikipedia:

Open-sourcesoftware (Engels voor openbronsoftware) is computerprogrammatuur waarvan de broncode ook te bekijken en te veranderen is. De term werd door Eric Raymond in 1998 bedacht om een bepaalde ontwikkelmethode mee aan te duiden.

De Open Source Initiative definieert de term op www.opensource.org strenger: software waarvan de broncode vrij herverspreidbaar is en waarbij de licentie eenieder toestaat het vrijwel onbeperkt te gebruiken, aan te passen en te verspreiden (parafrase). Met andere woorden: het beschikbaar stellen van de broncode is niet voldoende, het moet ook toegestaan zijn er wat mee te doen.

Vooral bij commerciële software geldt de broncode vaak als een bedrijfsgeheim; de afweging die wordt gemaakt om broncode openbaar te maken is er een tussen het nadeel van het vrijgeven van het bedrijfsgeheim (en daarmee het veronderstelde verlies van concurrentievoordeel) en het voordeel van collegiale toetsing.

Het opensourcen (publiceren van de broncode) van programmatuur is een onderdeel van een softwareontwikkelmethode die vaak wordt verward met de softwarelicentiemethode vrije software. Hoewel veel open-sourcesoftware van nature vrije software is, is het niet nodig voor programmatuur om onder de strikte voorwaarden van vrije software te worden verspreid om aan de definitie van open source te voldoen. Concreet: als een bedrijf aan zijn klanten (eventueel tegen betaling) niet alleen de software, maar ook de broncode geeft onder een van de door de OSI goedgekeurde open-sourcelicenties, is de term open source al gerechtvaardigd. Dat wil overigens niet per se zeggen dat de code dus openbaar of gratis te downloaden moet zijn.

Naar het begin van de pagina.

Vrije software

Volgens de definitie in Wikipedia:

Vrije software is de naam van software die verspreid wordt onder een licentie die voldoet aan vier eisen:
  1. De software mag door iedereen uitgevoerd (gerund) worden, voor welk doel dan ook.
  2. De software mag door iedereen bestudeerd en aangepast worden.
  3. Om deze vrijheid in de praktijk mogelijk te maken moet je toegang hebben tot de broncode, omdat het anders vrijwel onmogelijk is een programma aan te passen.
  4. De software mag door iedereen verder verspreid worden, zowel gratis als tegen vergoeding. Ook gewijzigde versies mogen verspreid worden, zodat de gemeenschap baat heeft bij de verbeteringen.
N.B. Hackers zijn gewend om bij 0 te beginnen met tellen. En de RMS, opsteller van deze vrijheden, staat alom bekend als überhacker.

Het gebruik van de benaming vrije software kwam in de jaren tachtig op als reactie op veranderingen in de manier waarop de Westerse wereld auteursrechten is gaan gebruiken. Voor het ontstaan van proprietaire software was zo ongeveer alle software vrij; programmeurs wisselden zonder problemen broncode uit. Om te waarborgen dat oude vrijheden bleven bestaan, kwam Richard Stallman (RMS) met een licentie, de GPL, die niet alleen zorgt dat software vrij kan zijn, maar ook dat software vrij kan blijven.

Naar het begin van de pagina.

FLOSS software

Volgens de Engelstalige definitie in Wikipedia:

The term Free/Libre/Open Source Software (FLOSS as different from FOSS) is a hybrid term for both free software and open source software, which are different terms for the same substance.

"FLOSS" was created as a project acronym by Rishab Ghosh[1] (http://flossproject.org/people.htm), and popularised after the European Commission in June 2001 funded a study on the subject [2] (http://flossproject.org). In July 2002 a survey and study [3] (http://flossproject.org/report/) and a report of the workshop [4] (http://flossproject.org/workshop/) portion was produced and gave wider publicity for the term.

The aim was to create a term which didn't alienate the advocates of either the free software philosophy, or the open source philosophy. It was hoped that such a term would ease friction between the two movements and thus improve cooperation. Indeed, Richard Stallman, founder of the Free Software movement, has publicly recommended[5] (http://www.gnu.org/philosophy/audio/rms-interview-edinburgh-040527.txt) the use of this term for those, especially in the research community, who wish to appear neutral.

The L in FLOSS is meant to emphasise the "has freedom" meaning of the word "free" rather than "no charge" (gratis), while FOSS, for Free/Open Source Software, can give the impression that "Free" refers to "no charge".

Some non-English speakers prefer this acronym as it can be translated to languages other than English:

the F can stand for Frei in German while the L was explicitly drawn from Libre in French and Spanish, Livre in Portuguese, and Libero in Italian, and so on.

At the end of 2004, FLOSS has been used as an English-language term of choice in official documents in a number of countries including South Africa[6] (http://www.naci.org.za/floss/index.html), Spain[7] (http://europa.eu.int/idabc/en/document/1637/470) and Brazil[8] (http://www.softwarelivre.org/news/1727). In Spanish and Portuguese, libre/livre software remains the term for free software, avoiding the English-language confusion that led to the creation of the term Open Source.

Another term similar in aim to FLOSS is non-proprietary software. Legally speaking, however, only public domain software is non-proprietary.

Naar het begin van de pagina.

open source licentie

Een open-sourcelicentie is een gebruikslicentie van software die door de OSI (Open Source Initiative) is goedgekeurd en dus voldoet aan de open source definitie. Voor meer informatie over de verschillende licentievarianten, zie Wikipedia.
Naar het begin van de pagina.

GPL

De GPL is de General Public License, bedacht door Richard M. Stallman (RMS) en Eben Moglen, en is de meest gebruikte licentie voor opensource en vrije software. Het wordt ook wel de copyleft genoemd, vanwege het gebruik van de copyright wetgeving om er juist voor te zorgen dat de kennis en softwarecode gedeeld kan worden.

Volgens de definitie van Wikipedia: 
Deze licentie-overeenkomst gaat over vrije software. Vaak wordt dit geïnterpreteerd als gratis software, maar met de prijs heeft het weinig te maken; het gaat over vrijheid. Men kan wel zowat alle vrije software gratis downloaden en als men er toch moet voor betalen kan men het zelf weggeven of doorverkopen. Zie het artikel over vrije software voor een definitie ervan.
De volledige tekst van de GPL is te vinden bij de Free Software Foundation.
Naar het begin van de pagina.

Copyleft

De definitie volgens de Wikipedia:

Copyleft is de toepassing van de copyrightwetgeving om het publiek vrijheid te geven om een creatie en alle afgeleide werken te wijzigen, te verbeteren en te herdistribueren.

Copyleft is een van de belangrijkste eigenschappen van vrije-softwarelicenties: het zorgt ervoor dat wijzigingen die door anderen worden gemaakt en verspreid weer kunnen worden geïntegreerd in het origineel. Op deze manier kunnen bedrijven niet nemen zonder terug te geven.

De GPL was een van de eerste licenties die op deze manier functioneert. De Free Software Foundation heeft verder ook nog twee andere copyleft licenties opgezet: de LGPL en de GFDL opgezet. Deze laatste wordt gebruikt door Wikipedia.

Een symbool voor copyleft is het naar links gedraaide copyrightteken: Afbeelding:copyleft.jpg 
Naar het begin van de pagina.

Gesloten software

Volgens de definitie in Wikipedia:

Proprietaire software, gesloten software of eigendomsmatige software, wordt door de Free Software Foundation (FSF) gedefinieerd als elke software die niet aan de criteria van FSF voor vrije software voldoet. Onvrij (Engels: Non-free) is een gebruikelijke aanduiding voor software die niet aan de Debian Free Software Guidelines voldoet, die het zelfde basisidee over softwarevrijheid volgen. De term eigendomssoftware wordt ook wel eens gebruikt.

Proprietair betekent dat een individu of een bedrijf de exclusieve auteursrechten op de software heeft, en tegelijkertijd anderen toegang tot de broncode van de software weigert, en het recht om de software te kopiëren, wijzigen en te bestuderen.

De term proprietair betekent "in privaat bezit en onder private controle". Dus software kan zelfs proprietair blijven wanneer de broncode publiek beschikbaar is, als de controle over het gebruik, de verspreiding of het wijzigen behouden wordt (zoals bij de commerciële versie van SSH). Aan de andere kant wordt software niet-proprietair beschouwd zodra het vrijgegeven is onder een licentie die anderen toestaat de software te forken en om hun eigen aangepaste versie zonder zware beperkingen uit te geven, zelfs als de auteursrechten in handen blijven van een enkel persoon.

Naar het begin van de pagina.
Meer achtergrondinformatie over de opensource petitie kan hier gevonden worden.